Ακούει το Υπουργείο Υπο-Πολιτισμού;
Η επέτειος πέρασε, τα φώτα έσβησαν, οι επίσημοι αποχώρησαν και η θλιβερή καθημερινότητα επέστρεψε για το επιβλητικό μνημείο. Ο Τύμβος των Σαλαμινομάχων αφέθηκε για άλλη μια φορά στην εγκατάλειψη μέχρι του χρόνου, τον επόμενο Σεπτέμβρη που θα ξαναστηθεί μία ακόμη φιέστα προς τιμήν των πεσόντων της περίφημης Ναυμαχίας της Σαλαμίνας.
Προ ημερών, βρεθήκαμε στον Τύμβο που στέκει αγέρωχα στην Κυνόσουρα και παραδόξως γειτνιάζει με ναυπηγικές δραστηριότητες, στο πλαίσιο της επίσκεψης μιας αποστολής Ρουμάνων αξιωματούχων στη χώρα μας - που φιλοξένησε για τέσσερις ημέρες η Εν Πειραιεί. Τα μέλη της αποστολής "διψούσαν" να γνωρίσουν την αρχαία ελληνική ιστορία εκφράζοντας μάλιστα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις νίκες των Ελλήνων κατά των Περσών.
Η εικόνα, δυστυχώς, που αντικρίσαμε έναν μήνα μετά τις εορταστικές εκδηλώσεις, μας έφερε σε δύσκολη θέση. Τα διάσπαρτα από τον αέρα στεφάνια, η απουσία της ελληνικής σημαίας στον σκουριασμένο ιστό και γύρω γύρω τα ναυπηγεία συνέθεταν το σκηνικό της ασέβειας σε μια περιοχή όπου εκατοντάδες Σαλαμινομάχοι έπεσαν με αυτοθυσία στο καθήκον για την ελευθερία.
Η κατάσταση του χώρου μάς έφερε ομολογουμένως σε δύσκολη θέση. Πώς να συμμαζέψεις τα ασυμμάζευτα; Πώς να δικαιολογηθείς με φαιδρές δικαιολογίες; Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να περιγράψεις όσο πιο γλαφυρά δύνασαι, το ένδοξο παρελθόν και να αφήσεις τον επισκέπτη να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα για το ντροπιαστικό παρόν. Και η σύγκριση μεταξύ των φλογερών ευπατρίδων και των απογόνων τους με την ευκαιριακή μνήμη και το χλιαρό έως ανύπαρκτο ενδιαφέρον τους να τιμήσουν και να αναδείξουν όσα έγιναν το 480 π.Χ., είναι αναπόφευκτη αλλά και μοιραία για τις κυβερνήσεις και τις δημοτικές αρχές - μηδεμιάς εξαιρουμένης - που πέρασαν από αυτό το πανέμορφο νησί του Σαρωνικού μας.